facjata


facjata
facjata {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż Ia, CMc. facjataacie {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'nacechowane emocjonalnie określenie twarzy; gęba, pysk' {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_8}}rzad. {{/stl_8}}{{stl_7}}'facjatka' <wł.> {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • facjata — ż IV, CMs. facjataacie; lm D. facjataat 1. «pomieszczenie mieszkalne na poddaszu z oknami w połaci dachu, ujętymi w ścianki i nakrytymi własnym daszkiem» Mieszkać na facjacie. 2. przestarz. dziś żart. «twarz» Spuchnięta facjata. ‹z wł.› …   Słownik języka polskiego

  • facjata — Twarz Eng. The face …   Słownik Polskiego slangu

  • facjata — twarz …   Słownik gwary warszawskiej

  • facjatka — ż III, CMs. facjatkatce; lm D. facjatkatek zdr. od facjata (tylko w zn. 1) Mieszkać na facjatce …   Słownik języka polskiego

  • poddasze — n I; lm D. poddaszeszy «przestrzeń między stromym dachem a ostatnią kondygnacją budynku, wykorzystywana jako strych lub adaptowana do celów mieszkalnych; facjata, mansarda» Pokoik na poddaszu. Mieszkać na poddaszu …   Słownik języka polskiego